เดื่อดิน

Duea Din

เดื่อดิน เป็น ไม้เถา กิ่งแก่มีช่องอากาศ ใต้ข้อมีต่อมเรียงเป็นแถว น้ำยางสีขาว ใบเรียงตรงข้าม รูปรีหรือรูปไข่กลับ ยาว 3-13 ซม. ก้านใบยาว 0.5-1.4 ซม. ช่อดอกแบบช่อกระจุก ยาว 3.5-14 ซม. ใบประดับขนาดเล็ก ก้านดอกยาวประมาณ 1 ซม. กลีบเลี้ยง 5 กลีบ รูปไข่ ยาว 1-3 มม. มีต่อมเรียงเป็นแถวที่โคน

ดอกเดื่อดิน ดอกรูปดอกเข็ม สีขาว มี 5 กลีบ เรียงซ้อนทับกันด้านขวาในตาดอก หลอดกลีบยาว 0.7-1.2 ซม. กลีบรูปไข่กลับ ยาว 5-8 มม. ปากหลอดกลีบมีขนสั้นนุ่ม เกสรเพศผู้ 5 อัน ติดใกล้ปากหลอดกลีบ เกือบไร้ก้าน อับเรณูมีขนเป็นแนว 5 แนว ยื่นพ้นปากหลอดกลีบดอกเล็กน้อย จานฐานดอกแยกเป็น 5 พู รังไข่เกลี้ยง คาร์เพลแยกกัน ปลายติดกันเรียวยาวเป็นก้านเกสรเพศเมีย ยาว 8-9 มม.

ผลเดื่อดิน ผลเป็นฝักคู่แยกกัน รูปแถบ ยาว 10-27 ซม. เมล็ดรูปแถบ แบน ยาว 1.8-3.5 ซม. ปลายมีขนกระจุกยาว 2-3.6 ซม.

เดื่อดิน พบที่อินเดีย จีน เกาหลี ญี่ปุ่น พม่า และภูมิภาคอินโดจีน ในไทยพบกระจายแทบทุกภาค ยกเว้นภาคใต้ ขึ้นตามป่าเบญจพรรณ ป่าเต็งรัง และป่าดิบแล้ง ความสูง 200-1000 เมตร

ชื่อวิทยาศาสตร์ (ชื่อพฤกษศาสตร์)
= Trachelospermum asiaticum (Siebold & Zucc.) Nakai

วงศ์ Apocynaceae

ชื่อพ้อง: Malouetia asiatica Siebold & Zucc., Trachelospermum siamense Craib

ชื่ออื่น: ชื่ออื่น เดื่อดิน (เชียงใหม่); เถาวัลย์แดง (นครราชสีมา); สะครือ (กะเหรี่ยง-เชียงใหม่)

สกุล Trachelospermum Lem. มีประมาณ 10 ชนิด พบในเอเชียเขตร้อน ในไทยมี 2 ชนิด T. lucidum (D. Don) K. Schum. ในไทยพบที่เชียงใหม่ เกสรเพศผู้ไม่ยื่นพ้นปากหลอดกลีบดอก อับเรณูมีขนไม่เป็นแนว ชื่อสกุลมาจากภาษากรีก "trachelos" คอ และ "sperma" เมล็ด ตามลักษณะของเมล็ดบางชนิด

อ้างอิงที่มา:
*ข้อมูลและภาพ: สำนักงานหอพรรณไม้
(*ภาพ: ราชันย์ ภู่มา - ดอยสุเทพ เชียงใหม่)
*ใช้ในการเผยแพร่ข้อมูลความรู้ เพื่อเป็นสาธารณประโยชน์ต่อส่วนรวม เพื่อสังคม เพื่อคนไทย โดยอ้างอิงแหล่งที่มา และ ไม่ใช่เพื่อการค้า

เอกสารอ้างอิง:
Middleton, D.J. (1999). Apocynaceae. In Flora of Thailand Vol. 7(1): 111.

We rely on cookies to provide our services. By using our services, you agree to our use of cookies.