แคหัวหมู

Khae Hua Mu

แคหัวหมู เป็น ไม้ต้น สูง 5-15 ม. มีหูใบเทียม ใบประกอบชั้นเดียว เรียงตรงข้ามสลับตั้งฉาก ยาวได้ถึง 55 ซม. ใบย่อยมี 4-8 คู่ รูปรีถึงรูปใบหอก ยาว 8-25 ซม. ก้านใบสั้น

ดอกแคหัวหมู ช่อดอกแบบช่อกระจุกแยกแขนงสั้น ๆ คล้ายช่อกระจะ ออกที่ปลายกิ่ง ยาว 15-35 ซม. มีได้ถึง 10 ดอก ก้านดอกยาว 2-6 ซม. กลีบเลี้ยงเป็นกาบคล้ายเรือ ยาว 3.3-5.5 ซม. มีขนปุย ดอกรูปแตร สีเหลืองครีมหรืออมแดง ยาวได้ถึง 4.5 ซม. โคนหลอดกลีบรูปทรงกระบอก ยาว 2-2.6 ซม. กลีบรูปรีกว้าง ยาวได้ถึง 4.5 ซม. ด้านนอกมีต่อมกระจาย เกสรเพศผู้ 2 คู่ ยาวไม่เท่ากัน

ผลแคหัวหมู เป็นฝักรูปแถบ ยาว 30-70 ซม. มีขนประปราย ขนปุย หรือมีตุ่มกระจาย ผนังกั้นรูปกากบาท เมล็ดกว้างประมาณ 1 ซม. ยาวประมาณ 3-5 ซม. รวมปีก

แคหัวหมู พบที่จีนตอนใต้ พม่า ภูมิภาคอินโดจีน ในไทยพบกระจายแทบทุกภาค จนถึงภาคใต้ตอนบน ขึ้นตามป่าดิบแล้ง และป่าเบญจพรรณ ความสูงถึงประมาณ 1000 เมตร บางครั้งแยกเป็น var. kerrii Sprague และ var. pierrei (Dop) Santisuk ตามสิ่งปกคลุมบนกลีบเลี้ยง ฝัก และสีกลีบดอก

ชื่อวิทยาศาสตร์ (ชื่อพฤกษศาสตร์)
= Markhamia stipulata (Wall.) Seem. var. stipulata

วงศ์ Bignoniaceae

ชื่อพ้อง: Spathodea stipulata Wall.

ชื่ออื่น: ขุ่ย (กะเหรี่ยง-แม่ฮ่องสอน); แคขอน (เลย); แคปุ๋มหมู (เชียงใหม่); แคยอดดำ (ภาคใต้); แคว (กะเหรี่ยง-แม่ฮ่องสอน); แคหมากลิ่ม (เงี้ยว-แม่ฮ่องสอน); แคหมู, แคหัวหมู (ภาคกลาง); แคหางค่าง (เลย); แคอาว (นครราชสีมา)

สกุล Markhamia Seem. ex Baill. มีประมาณ 10 ชนิด ส่วนมากพบในแอฟริกา ในไทยมีชนิดเดียว ชื่อสกุลตั้งตามนักพฤกษศาสตร์ชาวอังกฤษ Clements Robert Markham (1830-1916)

อ้างอิงที่มา:
*ข้อมูลและภาพ: สำนักงานหอพรรณไม้
(*ภาพ: ราชันย์ ภู่มา)
*ใช้ในการเผยแพร่ข้อมูลความรู้ เพื่อเป็นสาธารณประโยชน์ต่อส่วนรวม เพื่อสังคม เพื่อคนไทย โดยอ้างอิงแหล่งที่มา และ ไม่ใช่เพื่อการค้า

เอกสารอ้างอิง:
Santisuk, T. (1987). Bignoniaceae. In Flora of Thailand Vol. 5(1): 48-52.
Zhang, Z.Y. and T. Santisuk. (1998). Bignoniaceae. In Flora of China Vol. 18: 224.

We rely on cookies to provide our services. By using our services, you agree to our use of cookies.