กาหลง

Ka Long

กาหลง เป็น ไม้พุ่ม สูงได้ถึง 3 ม. หูใบรูปแถบ ยาวประมาณ 1 ซม. ใบรูปไข่กว้าง ยาวได้ถึง 14 ซม. แฉกลึกถึงประมาณกึ่งหนึ่ง โคนรูปหัวใจ เส้นโคนข้างละ 4-5 เส้น แผ่นใบด้านล่างมีขนสั้นนุ่ม ก้านใบยาว 3-4 ซม.

ดอกกาหลง ช่อดอกแบบช่อกระจะสั้น ๆ มี 3-10 ดอก ก้านดอกยาว 0.5-2 ซม. ใบประดับติดใต้กึ่งกลางก้านดอก ตาดอกรูปกระสวยยาวได้ถึง 4 ซม. ปลายแยก 5 แฉกเล็ก ๆ ฐานดอกยาวประมาณ 5 มม. มีริ้ว กลีบเลี้ยงยาวประมาณ 2 ซม. ดอกสีขาว กลีบรูปขอบขนาน ยาว 4-6 ซม. เกสรเพศผู้ 10 อัน ยาวไม่เท่ากัน ก้านชูอับเรณูยาว 1.5-2.5 ซม. โคนมีขน อับเรณูยาว 4-5 มม. ก้านเกสรเพศเมียยาวประมาณ 1.5 ซม.

ผลกาหลง ฝักแบน รูปแถบ ยาวประมาณ 10 ซม. ขอบเป็นสัน มี 5-11 เมล็ด

กาหลง มีถิ่นกำเนิดในภูมิภาคมาเลเซียแถบเกาะชวา บอร์เนียว ฟิลิปปินส์ และหมู่เกาะซุนดาน้อย เป็นไม้ประดับทั่วไปในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ บางครั้งพบกระจายในธรรมชาติตามป่าเบญจพรรณที่แห้งแล้ง

ชื่อวิทยาศาสตร์ (ชื่อพฤกษศาสตร์)
= Bauhinia acuminata L.

วงศ์ Fabaceae (Leguminosae)

ชื่อสามัญ: White orchid tree

ชื่ออื่น: กาแจ๊ะกูโด (มาเลย์-นราธิวาส); กาหลง (ภาคกลาง); โยธิกา (นครศรีธรรมราช); ส้มเสี้ยว (ภาคกลาง); เสี้ยวน้อย (เชียงใหม่)

คำระบุชื่อสกุลตั้งตามสองพี่น้องตระกูล Bauhin คือ Jean Bauhin (1541-1613) และ Gaspard Bauhin (1560-1624) นักพฤกษศาสตร์ชาวสวิตเซอร์แลนด์

อ้างอิงที่มา:
*ข้อมูลและภาพ: สำนักงานหอพรรณไม้
(*ภาพ: ราชันย์ ภู่มา)
*ใช้ในการเผยแพร่ข้อมูลความรู้ เพื่อเป็นสาธารณประโยชน์ต่อส่วนรวม เพื่อสังคม เพื่อคนไทย โดยอ้างอิงแหล่งที่มา และ ไม่ใช่เพื่อการค้า

เอกสารอ้างอิง:
Larsen, K., S.S. Larsen and J.E. Vidal. (1984). Leguminosae-Caesalpinioideae. In Flora of Thailand Vol. 4(1): 11-13.

We rely on cookies to provide our services. By using our services, you agree to our use of cookies.