เสี้ยวเชียงดาว

Siao Chiang Dao

เสี้ยวเชียงดาว ไม้พุ่มหรือไม้ต้นขนาดเล็ก สูงได้ถึง 6 ม. หูใบรูปเคียว ยาวประมาณ 0.2 ซม. ใบเดี่ยวเรียงสลับ รูปไข่กว้าง ด้านกว้างยาวกว่าด้านยาวเล็กน้อย ยาว 4-8 ซม. ปลายใบแฉก ลึกได้ประมาณหนึ่งส่วนสามของใบ โคนใบรูปหัวใจ แผ่นใบมีต่อมสีน้ำตาลกระจาย มีขนหนาแน่น เส้นใบ 9-11 เส้น ก้านใบยาว 1-2 ซม.

ดอกเสี้ยวเชียงดาว ดอกออกเป็นช่อกระจะสั้น ๆ ยาว 2-5 ซม. ใบประดับรูปแถบ ยาว 0.2-0.3 ซม. ก้านดอกยาว 0.7-0.8 ซม. ใบประดับย่อยขนาดเล็กติดที่โคนก้านดอก ตาดอกรูปไข่ ยาวประมาณ 0.5 ซม. มีขนสีน้ำตาลหนาแน่น ฐานรองดอกสั้น กลีบเลี้ยงแยกเป็น 2 ส่วน ยาวประมาณ 0.3 ซม. กลีบดอก 5 กลีบ สีขาว รูปไข่แกมรูปขอบขนาน ยาว 0.5-0.7 ซม. รวมก้านสั้น ๆ เกสรเพศผู้ 10 อัน เรียง 2 วง วงนอกยาวเท่า ๆ กับกลีบดอก วงในสั้นกว่า อับเรณูมีขนาดเล็ก รังไข่มีขนหนาแน่น ก้านเกสรเพศเมียสั้น ยอดเกสรเมีขนาดเล็ก

ผลเสี้ยวเชียงดาว ฝักรูปใบหอก ยาว 3-5 ซม. เมล็ด 2-4 เมล็ด

การกระจายพันธุ์/ถิ่นอาศัย: เสี้ยวเชียงดาว พบทางภาคเหนือของไทยที่ดอยเชียงดาว จังหวัดเชียงใหม่ ขึ้นบนเขาหินปูนที่เปิดโล่ง ระดับความสูงประมาณ 2000 เมตร

ชื่อวิทยาศาสตร์ (ชื่อพฤกษศาสตร์)
= Bauhinia brachycarpa Wall. ex Benth.

วงศ์ Fabaceae (Leguminosae)

อ้างอิงที่มา:
*ข้อมูลและภาพ: กลไกการเผยแพร่ข้อมูลข่าวสารความหลากหลายทางชีวภาพ
*ใช้ในการเผยแพร่ข้อมูลความรู้ เพื่อเป็นสาธารณประโยชน์ต่อส่วนรวม เพื่อสังคม เพื่อคนไทย โดยอ้างอิงแหล่งที่มา และ ไม่ใช่เพื่อการค้า

We rely on cookies to provide our services. By using our services, you agree to our use of cookies.