ส้มเสี้ยวเถา

Som Siao Thao

ส้มเสี้ยวเถา เป็น ไม้เถา กิ่งอ่อนมีขนสีน้ำตาลแดง มีมือจับ หูใบรูปเคียวขนาดเล็ก ใบเดี่ยว รูปเกือบกลม ยาว 4-5 ซม. ปลายใบแฉกลึกประมาณ 1/2 ของใบ ปลายแฉกกลม โคนใบรูปหัวใจแฉกลึก มีขนสีน้ำตาลแดงตามเส้นแขนงใบด้านล่าง เส้นใบ 9 เส้น ก้านใบยาว 1.5-2 ซม. มีขนหนาแน่น ดอกออกเป็นช่อเชิงหลั่นตามซอกใบหรือปลายกิ่ง ยาวประมาณ 5 ซม. ใบประดับยาวประมาณ 6 มม.

ดอกส้มเสี้ยวเถา ก้านดอกยาว 1-1.5 ซม. ใบประดับย่อยขนาดเล็ก ติดประมาณกึ่งกลางบนก้านดอก ตาดอกรูปไข่ ยาวประมาณ 4 มม. มีขนสีแดงปกคลุม ฐานรองดอกเป็นริ้ว ยาว 2-2.5 ซม. กลีบเลี้ยงแยกเป็น 5 ส่วน พับงอ กลีบดอกสีขาว 5 กลีบ รูปไข่แกมขอบขนาน ยาวประมาณ 1 ซม. มีก้านกลีบสั้นๆ เกสรเพศผู้ 3 อัน ก้านเกสรยาวประมาณ 1 ซม. เกสรเพศผู้ที่เป็นหมันมี 7 อัน 2 อันขนาดเล็กอยู่ระหว่างเกสรเพศผู้ที่สมบูรณ์ 5 อันเชื่อมติดกันที่โคน รังไข่เกลี้ยง ก้านสั้น ยอดเกสรเพศเมียรูปจาน

ผลส้มเสี้ยวเถา ฝักรูปใบหอก แบน ยาว 10-12 ซม. มี 8-16 เมล็ด แบน รูปรี ยาวประมาณ 1 ซม.

ส้มเสี้ยวเถา พบที่ลาว เวียดนามตอนบน และภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบนของไทยที่นครพนม สกลนคร และหนองคาย ขึ้นตามชายป่าดิบแล้ง ความสูงประมาณ 200 เมตร

ชื่อวิทยาศาสตร์ (ชื่อพฤกษศาสตร์)
= Bauhinia lakhonensis Gagnep.

วงศ์ Fabaceae (Leguminosae)

คำระบุชนิด "lakhonensis" ตั้งตามชื่อจังหวัดนครพนม ซึ่งอาจมาจากคำว่า "เมืองนคร" ที่เคยเรียกจังหวัดนครพนมและปรากฎในแผนที่แสดงเส้นทางสำรวจพรรณไม้ของนักพฤกษศาสตร์ชาวฝรั่งเศส ในหนังสือ Flore Generale de L'Indo-Chine Tome Preliminarire ได้รับการตีพิมพ์ลงในวารสาร Lecomte, Notulae Systematicae, Herbier du Museum de Paris เล่มที่ 2 หน้า 173 ปีค.ศ. 1912 ตัวอย่างพรรณไม้ต้นแบบ Thorel s.n. เก็บจากจังหวัดนครพนม

อ้างอิงที่มา:
*ข้อมูลและภาพ: สำนักงานหอพรรณไม้
*ใช้ในการเผยแพร่ข้อมูลความรู้ เพื่อเป็นสาธารณประโยชน์ต่อส่วนรวม เพื่อสังคม เพื่อคนไทย โดยอ้างอิงแหล่งที่มา และ ไม่ใช่เพื่อการค้า

เอกสารอ้างอิง:
Larsen, K., S. S. Larsen and J. E. Vidal. (1984). Leguminosae-Caesalpinioideae. In Flora of Thailand Vol. 4(1): 40.

We rely on cookies to provide our services. By using our services, you agree to our use of cookies.