สิรินธรวลี

Sirinthon wanli
ลักษณะวิสัย: ไม้เถาเนื้อแข็ง
สนใจสอบถาม ส่งข้อความ inbox

สิรินธรวลี เป็น ไม้เถาเนื้อแข็ง กิ่งอ่อนมีขนสีน้ำตาลแดง หูใบรูปขอบขนานแกมรูปรี ยาว 5-7 มม. ร่วงง่าย ใบรูปไข่ ยาว 5-18 ซม. ปลายแยก 2 แฉกตื้น ๆ หรือแฉกลึกจนจรดโคน แผ่นใบหนา เหนียว เส้นแขนงใบออกจากโคน 9-11 เส้น ก้านใบยาว 2-6.5 ซม.

ดอกสิรินธรวลี ช่อดอกแบบช่อกระจะ ออกตามซอกใบ มีขนสั้นนุ่มสีน้ำตาลแดงหนาแน่น แกนกลางช่อยาว 2-10 ซม. ก้านดอกยาว 1.5-2 ซม. ตาดอกรูปรี ปลายแหลม ใบประดับรูปใบหอก ยาวประมาณ 5 มม. มีขนด้านนอก ฐานดอกรูปหลอดหรือแตรแคบ ๆ ยาว 1-1.5 ซม. มีริ้วและขนหนาแน่น กลีบเลี้ยงยาวประมาณ 1 ซม. แยกจรดโคนด้านเดียว ด้านตรงข้ามแฉกเฉพาะที่ปลายกลีบ ติดทน กลีบดอกมีขนสีน้ำตาลแดงหนาแน่นด้านนอก รูปใบหอก ยาว 1-1.3 ซม. รวมก้านกลีบ เกสรเพศผู้ 3 อัน ก้านชูอับเรณูและอับเรณูเกลี้ยง เกสรที่เป็นหมันมี 2 อัน รูปสามเหลี่ยมแคบ ยาวไม่เกิน 1 มม. รังไข่มีขนสีน้ำตาลแดง ยาว 0.7-1 ซม. ก้านรังไข่ยาวประมาณ 1 มม. ก้านเกสรเพศเมียยาว 0.7-1 ซม. มีขน

ผลสิรินธรวลี ฝักรูปใบหอก ยาว 15-18 ซม. มีขนนุ่มสีน้ำตาลแดงหนาแน่น มี 5-7 เมล็ด สีน้ำตาลเข้ม แบน เส้นผ่านศูนย์กลาง 1.5-2 ซม.

สิรินธรวลี หรือ ประดงแดง หรือ สามสิบสองประดง เป็นพืชถิ่นเดียวของไทย พบขึ้นตามชายป่าดิบแล้ง ป่าเบญจพรรณ และป่าเต็งรังทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบนที่หนองคาย นครพนม (ภูลังกา) และสกลนคร (ภูพาน) ความสูง 150-200 เมตร และอาจพบในประเทศลาวฝั่งตรงข้ามจังหวัดหนองคาย

ชื่อวิทยาศาสตร์ (ชื่อพฤกษศาสตร์)
= Bauhinia sirindorniae K.Larsen & S.Larsen

วงศ์ Fabaceae (Leguminosae)

คำระบุชนิด "sirindhorniae" เพื่อเทิดพระเกียรติสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ได้รับการตีพิมพ์ลงในวารสาร Nordic Journal of Botany เล่มที่ 17 หน้า 113-118 ปีค.ศ. 1997 จากตัวอย่างพรรณไม้ต้นแบบ Niyomdham 4471 ที่เก็บจากภูทอกน้อย อำเภอบุ่งคล้า จังหวัดหนองคาย (holotype: BKF; isotypes: AAU, K)

อ้างอิงที่มา:
*ข้อมูลและภาพ: สำนักงานหอพรรณไม้
(*ภาพ: ราชันย์ ภู่มา)
*ใช้ในการเผยแพร่ข้อมูลความรู้ เพื่อเป็นสาธารณประโยชน์ต่อส่วนรวม เพื่อสังคม เพื่อคนไทย โดยอ้างอิงแหล่งที่มา และ ไม่ใช่เพื่อการค้า

เอกสารอ้างอิง:
Larsen, K. and S. S. Larsen. (1997). Bauhinia sirindhorniae sp. nov. (Leguminosae-Caesalpinioideae) a remarkable new species from Thailand. Nordic Journal of Botany 17: 113. 1997.

We rely on cookies to provide our services. By using our services, you agree to our use of cookies.