สะอึก

sa uek

สะอึก เป็น ไม้เถาล้มลุก ยาวได้กว่า 2 ม. ลำต้นมีขนสั้นนุ่ม ใบรูปรีกว้างหรือรูปหัวใจ ยาว 2-8 ซม. แผ่นใบเกลี้ยงหรือมีขนกระจาย ก้านใบยาว 1.5-3.5 ซม.

ดอกสะอึก ช่อดอกแบบช่อกระจุกออกตามซอกใบ มี 1-3 ดอก ก้านช่อยาว 1-4 ซม. ใบประดับรูปลิ่มแคบ ยาวประมาณ 1.5 มม. ก้านดอกยาว 0.8-2 ซม. กลีบเลี้ยงรูปไข่ ยาว 3-4 มม. มีขนด้านนอก ดอกรูปแตร ยาว 2-2.5 ซม. สีขาวหรืออมเหลือง แถบกลางสีเข้ม โคนกลีบสีแดงอมม่วง ก้านเกสรเพศผู้รูปเส้นด้าย ยาวไม่เท่ากัน ไม่ยื่นพ้นปากหลอดกลีบ รังไข่เกลี้ยง

ผลสะอึก ผลรูปไข่ ยาว 6-8 มม. ปลายเป็นติ่งแหลม เมล็ดรูปสามเหลี่ยมกลม ยาว 4-5 มม. มีขนสั้นนุ่ม

สะอึก พบที่แอฟริกา อินเดีย ศรีลังกา จีน พม่า ภูมิภาคอินโดจีนและมาเลเซีย นิวกินี ออสเตรเลีย และหมู่เกาะแปซิฟิก ในไทยพบทุกภาค ขึ้นตามที่โล่ง ความสูงระดับต่ำ ๆ

ชื่อวิทยาศาสตร์ (ชื่อพฤกษศาสตร์)
= Ipomoea obscura (L.) Ker Gawl.

วงศ์ Convolvulaceae

ชื่อสามัญ: Obscure morning glory

ชื่ออื่น: โตงวะ (เชียงใหม่); สะอึก (กรุงเทพฯ, ภาคกลาง)

อ้างอิงที่มา:
*ข้อมูลและภาพ: สำนักงานหอพรรณไม้
(*ภาพ: ราชันย์ ภู่มา)

*ใช้ในการเผยแพร่ข้อมูลความรู้ เพื่อเป็นสาธารณประโยชน์ต่อส่วนรวม เพื่อสังคม เพื่อคนไทย โดยอ้างอิงแหล่งที่มา และ ไม่ใช่เพื่อการค้า

We rely on cookies to provide our services. By using our services, you agree to our use of cookies.