เทียนนายเนย

Thian Nai Noei
ลักษณะวิสัย: ไม้ล้มลุก
สนใจสอบถาม ส่งข้อความ inbox

เทียนนายเนย ไม้ล้มลุก สูง 10-40 ซม. แตกกิ่ง ปลายกิ่งมีขนยาว ใบเรียงเวียน รูปไข่กลับแกมรูปใบหอก ปลายแหลมยาว โคนเรียวสอบ ขอบจักมน มีต่อมหนาม 2-3 ต่อม ติดใกล้โคนใบ แผ่นใบมีขนละเอียดด้านบน มีขนยาวตามเส้นแขนงใบด้านล่าง เส้นแขนงใบข้างละ 7-8 เส้น ก้านใบยาวได้ประมาณ 3 ซม.

ดอกเทียนนายเนย ดอกออกเดี่ยว ๆ หรือเป็นคู่ตามซอกใบ ดอกสีม่วง ก้านดอกยาว 2-4 ซม. ใบประดับติดที่โคนก้านใบ กลีบเลี้ยงกลีบข้าง 2 กลีบ รูปใบหอก ยาวประมาณ 0.2 ซม. กลีบปากรูปกรวย ปากกว้างประมาณ 5 มม. ลึก 2-3 มม. ปลายเป็นติ่งแหลม เดือยตรง ยาว 1.5-2.5 ซม. กลีบดอกกลีบกลางกลมหรือรูปไข่กลับ ยาว 5-6 มม. ปลายมน เส้นกลางกลีบเป็นสันแคบ ๆ กลีบข้างยาว 8-9 มม. กลีบปีกแฉกลึก กลีบคู่ในยาวและกว้างกว่ากลีบคู่ด้านนอก หรือขนาดเท่า ๆ กัน แคปซูลเต่งกลาง มีขนหยาบหรือเกือบเกลี้ยง ยาว 1-1.3 ซม. เมล็ดรูปไข่ ยาวประมาณ 2.5 มม. มีขนสั้นนุ่มและขนบิดเวียน

เทียนนายเนย เป็นพืชถิ่นเดียวของไทย พบทางภาคเหนือที่พิษณุโลก (ทุ่งแสลงหลวง) ภาคกลางที่สระบุรี (มวกเหล็ก) และภาคตะวันตกเฉียงใต้ที่ประจวบคีรีขันธ์ (ห้วยยาง) ขึ้นตามที่โล่งที่ชื้นแฉะในป่าดิบแล้ง ความสูงจนถึงประมาณ 500 เมตร

ชื่อวิทยาศาสตร์ (ชื่อพฤกษศาสตร์)
= Impatiens noei Craib

วงศ์ Balsaminaceae

คำระบุชนิด "noei" ตั้งเป็นเกียรติแก่นายเนย อิศรางกูร ณ อยุทธยา ผู้เก็บตัวอย่างพรรณไม้ชนิดนี้เป็นครั้งแรก ได้รับการตีพิมพ์ในวารสาร Bulletin of Miscellaneous Information, Kew ปีค.ศ. 1962 หน้า 162 โดยศาสตราจารย์ William Grant Craib นักพฤกษศาสตร์ชาวอังกฤษ จากตัวอย่างพรรณไม้ต้นแบบ Noei 128 ที่เก็บจากเขาหมากกอก อำเภอมวกเหล็ก จังหวัดสระบุรี

อ้างอิงที่มา:
*ข้อมูลและภาพ: สำนักงานหอพรรณไม้
(*ภาพ: ธรรมรัตน์ พุทธไทย)
*ใช้ในการเผยแพร่ข้อมูลความรู้ เพื่อเป็นสาธารณประโยชน์ต่อส่วนรวม เพื่อสังคม เพื่อคนไทย โดยอ้างอิงแหล่งที่มา และ ไม่ใช่เพื่อการค้า

เอกสารอ้างอิง:
Craib, W.G. (1962). Bulletin of Miscellaneous Information, Kew 1962: 162

We rely on cookies to provide our services. By using our services, you agree to our use of cookies.