ชงโคดำ (ฮาลาบาลา)

Chongkho Dam
ลักษณะวิสัย: ไม้พุ่มรอเลื้อย
สนใจสอบถาม ส่งข้อความ inbox

ชงโคดำ เป็น ไม้พุ่มรอเลื้อย มีขนสีน้ำตาลแดงตามกิ่ง แผ่นใบด้านล่าง ก้านใบ ตาดอก และฝัก ใบรูปไข่กว้างเกือบกลม ยาว 9-15 ซม. แฉกลึกถึงประมาณกึ่งหนึ่ง ปลายแฉกกลม เส้นโคนใบข้างละ 5-7 เส้น ก้านใบยาว 3-4 ซม.

ดอกชงโคดำ ช่อดอกแบบช่อกระจะ ยาวได้ถึง 10 ซม. ก้านดอกยาว 1-1.5 ซม. ใบประดับย่อยติดประมาณกึ่งกลางก้านดอก ตาดอกรูปใบหอก ยาว 3-4 ซม. ฐานดอกยาวเท่า ๆ ตาดอก กลีบเลี้ยงพับงอกลับ ดอกสีแดงอมชมพู มีปื้นสีเหลืองตรงกลาง กลีบรูปใบหอก ยาว 4-6 ซม. เกสรเพศผู้ 3 อัน ยาว 3-4.5 ซม. เกสรเพศผู้ที่เป็นหมันมี 2 อัน รังไข่และก้านเกสรเพศเมียมีขนยาวสีน้ำตาลแดง

ผลชงโคดำ ฝักแบน หนา ช่วงปลายกว้าง มีจะงอยสั้น ๆ มี 4-6 เมล็ด

ชงโคดำ พบที่พม่า คาบสมุทรมลายู สุมาตรา และภาคใต้ของไทยที่นครศรีธรรมราช สุราษฎร์ธานี สตูล และนราธิวาส ขึ้นตามชายป่าดิบชื้นระดับต่ำ ๆ

สีของดอกมีความผันแปรสูง แยกเป็นกลุ่มดอกสีส้มอมเหลือง ชงโคไฟ var. velutina (Wall. ex Benth.) K. Larsen & S. S. Larsen และ var. mollissima (Wall. ex Prain) K. Larsen & S. S. Larsen และกลุ่มดอกสีขาว ชงโคขาว var. subsessilis (Craib) de Wit และ var. decipiens (Craib) K. Larsen & S. S. Larsen ซึ่งแต่ละพันธุ์ในกลุ่มคล้ายกัน ยากในการจำแนก โดยเฉพาะ var. decipiens ที่พบทางภาคตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งพบ var. subsessilis กระจายหนาแน่นด้วยเช่นกัน

ชื่อวิทยาศาสตร์ (ชื่อพฤกษศาสตร์)
= Bauhinia pottsii G. Don var. pottsii

วงศ์ Fabaceae (Leguminosae)

ชื่ออื่น: ชงโคดำ (ตรัง); ชิงโค (ระนอง, สุราษฎร์ธานี), ชงโคฮาลาบาลา, ชงโคบาลาฮาลา

คำระบุชนิดชื่อสกุลตั้งตามสองพี่น้องตระกูล Bauhin คือ Jean Bauhin (1541-1613) และ Gaspard Bauhin (1560-1624) นักพฤกษศาสตร์ชาวสวิตเซอร์แลนด์

อ้างอิงที่มา:
*ข้อมูล: สำนักงานหอพรรณไม้
*ภาพ: ลุงกุ๋ย ไม้ดอกหอม @MyDokHome
*ใช้ในการเผยแพร่ข้อมูลความรู้ เพื่อเป็นสาธารณประโยชน์ต่อส่วนรวม เพื่อสังคม เพื่อคนไทย โดยอ้างอิงแหล่งที่มา และ ไม่ใช่เพื่อการค้า

We rely on cookies to provide our services. By using our services, you agree to our use of cookies.